Be The Light Camp - Summer 2017

01-07-2018

In het jaar 2017 ging ik last-minute op kamp bij Lisanne Bouwmeester. Je kent haar ongetwijfeld wel van Belgiums Got Talent waar ze een show gaf die een eerbetoon naar haar overleden vriend als boodschap had. Ze wou het verwerkingsproces laten zien die zij en Diëgo samen hebben gehad. Ik ben na een zware periode bij Lisanne terchtgekomen en veel positieve energie uit haar gehaald. Van haar komt ook mijn levensmotto: 'Hoeveel tegenslag je ook hebt, je moet blijven knokken voor je eigen geluk.'

Kampgroep 2017 




DAY 1 - MAANDAG

Vandaag zou het kamp echt gaan beginnen! De paardjes kregen hun brokken, onze slaapspullen pakten we weer op (want nu zouden we wel naar de tent gaan) en onze eerste kampdag kon beginnen. Het begon niet zoals alle basic kampen. Dat moest toch weer net bij ons gebeuren zeker hahaha :p Nadat we de puzzel hadden opgelost welk paard in welke stal kwam te staan zonder er gewonden vielen (of voor Charlie: zonder dat er gerief van andere kampleden sneuvelde) konden we beginnen werken, werkkamp pfuh; Nee grapje natuurlijk ! We hielpen eerst met Lizanne om al het water uit het kamphuis te trekken en alles op te drogen. Vervolgens installeerden we onze spullen in het kamphuis, staken we de paardjes op de weide (kudde-observatie) en overliepen we het weekschema. Dan volgde een rondleiding (zonder paard), zetten we onze tentjes op, en deden we een domeinverkenning met de paardjes (Zodat ze alles hadden gezien en wisten waar ze terecht kwamen, dit is heel rustgevend voor de paardjes!) :) Na de lunch stelden we onszelf en de paarden even voor aan Lisanne en de kampleden. We lieten zien wat we konden en we vertelden wat we wouden leren en bereiken. In de avond hadden we barbecue en toen was het weer aan het regenen (rond 12 uur was het gestopt & tijdens de bbq herbegon het weer. Wauw super timing !!!) Gelukkig kregen ik&Lisanne de bbq in gang en konden we uiteindelijk toch bbq'en in de gietende regen met een paraplu boven ons hoofd :p Na het eten konden we genieten van de avondshow van Lisanne en Masha. Om af te ronden speelden we het kennismakingsspel, hadden we wat gezellige babbels & gingen we gezellig allemaal in onze tent slapen :D




DAY 3 - WOENSDAG

Woensdagvoormiddag kregen we les 'bewustzijn van lichaamstaal'. Eerst met Masha, hij is heel gevoelig dus weet je meteen waarop werken. Daarna dezelfde les, met ons eigen paard. Ik was als laatste aan de beurt met Masha, Mila heeft gefilmd, zodat ik het kan herbekijken en weten waarop ik moet letten als ik het thuis oefen. (Zie foto)


Dan was het de beurt aan mij&Charlie. Ookal was het enorm moeilijk en moest ik mij zo hard inhouden om niet te beginnen wenen van de hoop emoties die ik had (stress, frustratie, teleurstelling...). Het is wel gelukt. De basis zit erop. Hij had dan wel meer aandacht voor wat buiten de piste gebeurde, maar goed. Na lang oefenen kreeg ik hem wel terug bij mij.

In de namiddag zijn we met de paardjes even gaan zwemmen, daar trok Lisanne foto's. Charlie was GEK op het water. Mijn watterratje :D Om er te geraken moesten we een klein stukje wandleen. Dus ik twijfelde om mijn bbp op te leggen. Maar uiteindelijk vertrok ik zonder zadel& bitloos :D (zie Foto) na een rustpauze voor de paardjes oefenden we om de beurt voor de show van vrijdag! dan hebben we frietjes gegeten en "paard gereden op een andere manier"! (Om te weten wat dat was, zal je zelf op kamp moeten gaan! ;) ) Nadien hadden we dan nog de geniale dropping (waar we zelfs de dorpsgek tegenkwamen BRR) :) Ondanks we de helft van de opdrachten niet konden uitvoeren (Thnkx to Lisannes gsm die geen opslag ruimte&bereik had oeps hahahaha was het wel echt de max. We sloten de avond af met een kampvuur en marshmallows!
















DAY 5 - VRIJDAG

Vrijdagvoormiddag werden we wakker en begaven ik&Ellen ons naar de toiletten. Ik werd opgebeld door Lizanne maar ik had 1% en mijn gsm viel uit toen ik wou opnemen (SUPER TIMING PART 2).

Ze belde naar Ellen en vertelde dat ik zo snel mogelijk eens naar haar moest gaan. We kwamen bij Lisanne aan en we zagen haar& Dayandra zitten met tranen in hun ogen. Ze vertelde: 'Diëgo is overleden'. Ik moest me kapothard inhouden om zelf niet te wenen en gaf Lisanne een superdikke knuffel. Wij gingen het aan de kampgroep vertellen en het ontbijt voorzien zodat Lisanne kon bekomen.

Om 5.30 's nachts stuurde dat Lisanne dat ze naar de kliniek is gereden doordat Diëgo haar schreeuwend had wakkergemaakt omdat hij uit het bed was gevallen... Lizanne moest ook nog haar auto gaan halen aan de kliniek en moest nog laten weten of ze een autopsie wou laten uitvoeren of niet... pas om 11.30 is ze dan bij ons kunnen komen... maar daar had niemand een probleem mee. We weenden allemaal superhard... Terwijl ze haar auto was gaan halen hadden we als verrassing alles al netjes opgekuist, stallen uitgemest enzo - zodat we al dat al niet meer moesten doen :) wij hebben toen ook als groep besloten dat wij geen "happy eindshow" gingen geven 's avonds... Het was nog een lasige dag met veel tranen. We hebben in de plaats van les nog wat met ons paardjes gereden op ons eentje en Charlotte en ik zijn het privébos ingetrokken. Daar hebben we gezellig rondgewandeld en gebabbeld. En natuurlijk, ons eerste boomstammetjes gesprongen! Zelfs met Charlie :D

Ondanks het mindere einde, heb ik veel geleerd. Het was de week van mijn leven!
Volgend jaar in de zomer van 2018 gaan wij ook op kamp :D (Ik heb weer een jaar tijd om te kiezen met welke pony ik tot daar trek :p)

DAY 0 - ZONDAG

Zondagavond kwamen wij toe op de enige echte Amika-manege in Kapellen, waar het BTL kamp doorging! De paardjes waren rustig in hun stalletje geïnstalleerd en wij zouden ons tent gaan opzetten. Maar, toen we nog onderweg waren en Kapellen binnenreden kon je haast niets meer zien. Het regende ZO hard. In de auto moesten we bijna tegen elkaar ROEPEN om mekaar te kunnen verstaan. Kan je je er iets bij voorstellen?

Dus natuurlijk konden we in dat weer geen tent opzetten. Plan B: de eerste nact zouden we in het kamphuis kunnen slapen (als we daar al in geraakten!). Voor het kamphuis lag een metersdiepe plas. Maar daar stopte het niet. Het kamphuis stond HELEMAAL onderwater :o
alles was ondergelopen helemaal nat. Dus Plan B werd Plan C. We zouden overnachten in de feestzaal van de manege (ohja, voor de amika-kijkers: die zaal waar Marie-Claires verjaardagfeest doorging!) Daar bestelden we pizza (LIFE) en werden we getrakeerd op een ijsje, van de volgens Lisanne&Christoff beste ijswinkel van België.
Het werd al laat, we passeerden nog even bij Menno&Mash en daarna was het een dikke dikke dikke slaapwelknuffel geven aan Diëgo om onder de wol te kruipen zodat we uitgeslapen aan het kamp konden beginnen!








DAY 2 - DINSDAG

Dinsdagochtend hadden we les. Daar werkte ik aan zijn grondwerk. Dan volgde de lunch en daarna hadden we weer les! Na de les kregen de paardjes even rust want in de namiddag zouden we een kleine buitenrit maken. Zoals jullie misschien al lazen in het Tabblad 'Charlie', is Charlie op de baan opgeleerd en dus nergens bang van. Dit gebeurde wel zonder andere paarden zodat hij geen volger zou worden. Dus werd het eigenlijk een koploper hahaha. Alles ging goed, toen hij als 1e of 2e mocht lopen. Maar halverwege de wandeling kwamen Morgan&Ellen voorop en dus liep hij 4e. Daar was hij niet akkoord mee. Hij sprong de lucht in en grijpte mij maar snel vast dat ik niet in de modder zou terechtkomen. Dat was genoeg om te weten dat Charlie dus weer vooraan wou. Hoemeer hij achterloopt, hoe banger hij is dat hij zal achterblijven. Een reactie uit angst, ja daar kan je niet boos voor zijn. De rest van de wandeling verliep opnieuw supervlot, natuurlijk, hij mocht vooraan lopen :p Ook die lieve Diëgo was meep buitenrit, zo lief hoe hij de hele tijd meeloopt <3 De avond sloten we af met het Be The Light Spel en Jenga te spelen, natuurlijk met Diëgo die op mijn schoot lag te slapen :D









DAY 4 - DONDERDAG

Gedurende heel de week was Lizanne aan het twijfelen of ze Diëgo zou meenemen op deze lange buitenrit... doordat hij bij het paaskamp zijn pootje gebroken had en het nog niet volledig oké was, en hij was door het vele stilliggen veel spieren en conditie verloren... eens dat de ochtend aangebroken was en Lizanne kwam ontbijten, kwam ze ook zeggen dat Diëgo meekwam op de dagwandeling. Iedereen (met mij in het speciaal (GROOTSTE DIËGOFAN OOIT) superblij. Lizanne en ik hadden voor het vertrek de paaltjes voor de paddock naar de tussenstop gebracht. In de rit naar en van de tussenstop hebben we en hele goeie en deugddoende babbel gehad. Alletwee met tranen in ons ogen maar goed, WE SURVIVED! Tijdens een eerste stp ging Mila's paard al liggen toen ze erop zat hahahaha, Mila kletsnat. Later gingen paard en ruiter die kopje onder in een diepe plas :p maar het was een superwandeling, veel gelachen! Prachtige omgeving! Superleuke kampleden en begeleiders! Na de wandeling, kwam de mama van lizanne komen om haar nieuwe puppy (Jason) voor te stellen (zelfde ras als Diëgo) en kwam ze ook eten brengen voor ons. Keilekker ! 

S/O naar Lisannes mama haar lekkere eten !! 🙂 DANJUWEL !

Diëgo was superflink op de wandeling :D Hij was minder moe na de wandeling dan bij de korte, hij liep heel de tijd rond te rennen en je zag gewoon dat hij zich rotamuseerde!

's Avonds in het kamp huis lag Diëgo de hele tijd op mijn schoot, waar ik hem al de hele tijd aan het aaien was, maar opeens schoot hij wakker en jankte even... we verschoten ons een BULT. Eerst dachten we dat hij een nachtmerrie had. Maar nee, dat was het DUIDELIJK NIET. Hij wou niet meer opstaan, hij wou geen wortel (en zelf geen vleesje - wat voor hem echt helemaal niet normaal is want ik mestte hem al de hele week vet met vleesjes en worteltjes (oeps dogfan)) uiteindelijk is hij wel opgestaan, heeft hij een vleesje opgegeten en gedronken... maar hij ging weer zo snel mogelijk neerliggen. Dit was niet oké. We keken naar zijn tandvlees en tong, en die zagen ook helemaal wit... de andere kampleden zochten het op op het internet en het enigste wat we vonden was bloedarmoede (en dat het pas spoed was als hij begon te braken) dan heeft lizanne naar de dierenarts gebeld, want ja zo iets is niet normaal. Zij wist ons te dat we ons geen zorgen moesten maken zolang hij niet braakte. Dus zijn we maar gaan slapen... Met dubbele gevoelens...

Als je het mij vraagt ? BE THE LIGHT <3